بود ، [ و در واقع وجود تكليف لغو و بىثمر مىگردد . ] و چنان‌چه تحقق يافتن آن بدون تكليف ممكن نباشد ، در صورتى كه غرض از آن ، نفع بردن مكلّف باشد ، در مورد تكليف آنان كه خداوند مىداند كفر مىورزند ، نقض مىشود ، [ زيرا آنان از اين تكليف نفعى نمىبرند ؛ پس غرض از تكليف ، در مورد آنان تحقق نيافته است . ] و اگر غرض از تكليف تنها در دسترس قرار دادن نفع باشد ، مطلوب حاصل است ، [ زيرا مدعاى ما جز اين نبود . و اين هدف در مورد كافران نيز محقق است ، زيرا آنان هرچند به واسطهء كفرشان ، بىبهره مىمانند ، اما مىتوانند ايمان بياورند و با عمل به تكليف به سعادت برسند . پس با تكليف ، سعادت و نفع در دسترس آنان نيز هست ، هرچند با سوء اختيار خود ، آن را از دست مىدهند . ] حال كه اين را دانستى ، مىگوييم : غرض از تكليف در دسترس قرار دادن منفعت بزرگى است ، زيرا تكليف موجب مىگردد مكلف بتواند به پاداش دست يابد ، و پاداش ، منافع بزرگ ، بىشائبه ، و هميشگى را در پى دارد كه همراه با بزرگداشت و ستايش به انسان مىرسد . ترديدى نيست كه بزرگداشت تنها دربارهء كسى نيكو است